گفت و گوهای خودمانی

... إمّا شَاکِراً و إمّا کَفُوراً

گفت و گوهای خودمانی

... إمّا شَاکِراً و إمّا کَفُوراً

آن فراموش شدگان 3

پنجشنبه, ۲۹ مهر ۱۳۹۵، ۱۱:۲۰ ب.ظ

موضوع نیت در شهادت را، بیشتر به عنوان یک خطر فردی و شخصی یادآور شدم، تا در جانبازی‌ها و ایثارهایمان، به درجات بی‌نهایت آن دست پیدا کنیم، و نشود که بعد از دادن همه چیز، ببینیم هیچ چیز، و یا چیز بسیار اندکی بدست آورده‌ایم. اما خطری بزرگ‌تر و مهم‌تر، در بُعدی بالاتر از خود فرد، و در سطح کلان نیز، در این پوستین‌زدگی وجود دارد، مبنی بر اینکه، اکثریت بر این باور هستند که شهادت فقط کشته شدن در جنگ است! این در حالی است که بر اساس آیات و روایات، کشته شدن در جنگ، تنها یکی از راه‌ها و شکل‌های شهادت است.

همانطور که همه ممکن است شنیده باشند و بدانند، شهادت برای مجاهدین فی سبیل الله است؛ که قسمت دوم این عبارت، به طور خیلی خلاصه بحث شد. بخش جهاد نیز، دارای ژرفای بسیاری بوده و جای بحث زیادی دارد. اگر گذرا و کوتاه بخواهیم به این موضوع بپردازیم، شاید بهتر باشد تا از این نکته آغاز کنیم که جهاد به معنای تلاش و کوشش است، و در زبان عربی، جنگی که ما مد نظر داریم، دارای واژه‌ی دیگری به نام قِتال است. جنگیدن در راه خدا و در حفظ و دفاع از سرزمین و مقدسات و ... که همان قتال در راه خدا می‌باشد، تنها یکی از ابعاد جهاد است. جهاد تمامی فعالیت‌ها و تکالیف که در راه خدا و تقویت و حمایت دین خدا و حقیقت، و برای رضای خدا انجام می‌شود را در بر می‌گیرد؛ و لذا نه فقط کشته شدن، که گاهی مُردن هم درجه‌ای از شهادت را به خود اختصاص می‌دهد. جدای بحث معناشناسی واژگان، این تعبیر از احادیث و حتی آیات نیز قابل استخراج و مشاهده است.

احادیث معتبری هستند، که به مُردن در انجام برخی امور حتی به ظاهر روزمره، اما با نیت درست، لفظ شهید داده‌اند.

آیاتی هستند که وقتی از جهاد، حتی به معنای قتالش صحبت می‌کنند، علاوه بر نثار کردن جان، از راه‌های دیگری مانند خرج کردن مال هم سخن می‌گوید.

یا در برخی آیات، سلاح جهاد را اصلاً کلام معرفی کرده، و نه رزم افزار. یعنی امر به جهاد کرده، اما با بحث و کلام و منطق و قرآن.

یا در برخی آیات، وقتی به زمان و مکانش رجوع می‌کنیم، اثری از هیچ جنگی مشاهده نمی‌کنیم. و در مواردی نه تنها کشته شدگان، بلکه حتی مُردگان در آن دوره را با لفظی مورد اشاره و بشارت قرار می‌دهد، که در آیات دیگر، به شهدا نسبت داده است.

و یکی از خطرهای مهمی که معنی کردن، یا دقیقترش، محدود کردن جهاد به جنگ تن به تن، در پی دارد، می‌تواند غافل شدن از دیگر سنگرها باشد. وقتی تمام توجه‌ها تنها به سنگرهای فیزیکی و جنگی است، و همه تنها شوق پر کردن همان مواضع را داشته باشند (چراکه فقط همین یک راه را برای رسیدن به شهادت باز می‌بینند) موجب خالی شدن دیگر سنگرها (از اقتصادی گرفته تا فرهنگی و ...) می‌شود. تنها در سنگر رزمی مجاهد و متدین بودن، و خالی گذاشتن دیگر عرصه‌های اجتماعی و یا حتی فردی، و سقوط آن‌ها، حتی ممکن است، سنگر رزمی را نیز با شکست روبه‌رو کند.

 

ریش قرمز

گفته‌های شما (۲)

چقد زیاد. البته حرفای مهمتر معمولا زیادتر هم هستن
پاسخ:
خیلی سعی کردم که زیاد نشه و خلاصه جمع بشه، به بزرگی خودتون ببخشید.
۲۶ دی ۹۵ ، ۱۸:۳۹ ehsan beheshtzad

خیلی جالب بود.. شهادت برا ما فقط با تصویر تانک و کلاشینکف و .. گره خورده. از ابعاد دیگه اش بیخبریم.


پ.ن: احتمالا اینکه یه ادمی مث من این حرفو بزنه این دعا رو بکنه تعجب برانگیز و پارادوکسیکاله. ولی اللهم اللرزقنا توفق الشهاده : (

پاسخ:
سلام بر دوست قدیمی، خوشحال شدیم از دیدار دوبارتون :)

ان شا الله خدا به هممون توفیقشو بده، من که تعجب نکردم، چیز عجیب و غریبی نیست :)

شما بگو

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">